Mostrando entradas con la etiqueta aprendiz de diva. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta aprendiz de diva. Mostrar todas las entradas

jueves, 8 de abril de 2010

Modernilla (de las que dan asco)

Desde que recibo invitaciones del departamento de cultura (lo pongo en minúscula voluntariamente) de la Gene en mi casa me dedico a mirar por encima del hombro a todo el mundo... Vaya, no es cierto del todo, pero sí que me quedé gratamente sorprendida, ¿quién y por qué me incluyó en su mailing? Yo feliz como una perdiz pero me quedé atónita cuando lo vi.

También miro por encima del hombro a la gente desde que voy con mis pedazos de auriculares enormes que suenan superbien (aunque sea para escuchar loscuarentaprincipales), esto se complementa con mis converses y mis pitillos negros, unas warefare (que están por llegar) y mi desdén hacia el mundo. "Aix, chica, que asco da todo no?"

Además soy postmoderna, esto viene a querer decir: trabajo en una galería de arte contemporáneo, participo en proyectos de espacios autogestionados, en producciones cinematográficas independientes, escucho a russian red y creo en el pintalabios rojo por encima de todas las cosas.

Si es que al final voy a ser una modernilla...

jueves, 14 de enero de 2010

Ocupada

Ocupada:

* Con la galería y sus cientosdemilesdeartfairs y otros asuntos.
* Siendo comisaria de Malocchio.
* Organizando una productora de documentales.
* Siendo presentada.
* Yendo a exposiciones buenas.
* Paseando por exposiciones malas.
* Haciendo vida social.
* Felicitando el año nuevo.

Lo sé, la posmodernidad me va matar...

domingo, 29 de noviembre de 2009

Be introduced

Queridos todos los que estéis leyendo esto,


Deciros que si me encontráis por un openning cualquiera, me saludéis, que ilusión me hace ser saludada en una inauguración!! Claro, aún tengo muy presente cuando entraba con la cabecita escondida entre mis hombros, miraba la expo, ni me acercaba a la cerveza/vino, veía la expo rápido y me iba. Ahora me encanta no tener tiempo para ver la expo, solo me "relaciono", luego le doy vueltas a la expo, con alguien pero, en la charla, me pierdo la obra y siempre me toca volver otro día. Pero no me lo tomo como un sacrificio, sino como un premio. Ya no soy aprendiz de perdiz, como nos decíamos riendo hace apenas un par de años, ahora soy aprendiz de verdad.

Deciros también que si me podéis presentar a alguien, es igual, a vuestro novio/a a un amigo, un primo, un comisario, uno que pasaba por allí, uno del que no sepáis el nombre, es posible que me hagáis llorar de la ilusión... Esta es Patricia, de la galería, aix, qué bonito, ya no soy la niña de Ana! Que no importa serlo, pero el obtener un "yo", ha sido emocionante. Todavía recuerdo la primera vez que fui "yoizada", casi, cojo la cerveza en plan Oscar y le doy las gracias a Alcobendas, o a Ripollet, en su defecto.

Total, que me encanta ser presentada.

jueves, 23 de julio de 2009

Ejercicio de agudeza visual.



Ejercicio de agudeza visual. Distinga en menos de 5 segundos dónde esta nuestra querida aprendiz de galerista/curator/gestora cultural entre tanto director de museo/galería/otra institución cultural.

jueves, 9 de julio de 2009

Entrada 200

Podía ponerme trascendental, pero ya estoy en modo verano. Solo puedo hacer planes.
Así que planeo:

* Berlín arty yo sola (Imi Knoebel included)
* Berlín guiri con D
* Semana blanca en Barcelona
* Formentera con D, A, Ch (por tramposos).
* Formentera con D.

En lo profesional:

* Grupo de curadores (tremendamente jóvenes) montado. Buscamos más socios.
* Esperando confirmaciones varias.
* Statments varios para varios asuntos.
* Llamar a JC para ver lo de escribir.
* Conversación con mi nueva amiga de múltiple ascendencia nitmacbiana.

Estoy encantada de haberme conocido. Lo confieso.

miércoles, 27 de mayo de 2009

Estreno zapatos


PS: Força Barça!

miércoles, 6 de mayo de 2009

Casarse

Yujú!
Organizo una boda!
Veo mil hoteles/restaurantes/jardines/lugares habilitados para tal fin.
Ojeo revistas con miles vestidos blancos.
Me peleo con el ayuntamiento para que me ceda un poquito de info en relación a los días que realizan bodas.
Miro las alianzas de los otros, para ver qué se lleva.
Me paro en los escaparates para ver vestidos de no novia.
Y sobretodo, pienso en los miles de zapatos que me voy a probar.
Yujú!

lunes, 27 de abril de 2009

Nice to meet me!

Y qué más añadir?
Podría poner uno de mis fetiches.
Podría decir que después de esperar por ver Caótica Ana (hay películas que tengo que digerirlas antes de verlas) la espera no mereció la pena.
Podría decir que me encanta Scarlett Johanson. Tan mona ella.
Podría decir que tener 26 me sienta mejor que tener 25.
Podría decir que todo esto no es más que un subidón de hormonas.
Podría decir que soy feliz de ir a un gym en el que las sras. biónicas están en minoría (no vuelvo al de Diagonal, que hice un ridículo espantoso).
Podría decir que me encanta ser bilingüe, ojalá fuera trilingüe (o más)
Podría decir que me pierde el aguacate.
Podría decir que no todo el mundo piensa como yo.
Podría decir que estoy "fatigada productivamente" y afirmar que es un término tabernario.
Podría recomendar la expo de la gallery, preciosas fotos sociales de àngel garcía.
Podría haberlo dicho... pero quizá es más fácil escribirlo...

miércoles, 18 de febrero de 2009

Cerrado por descanso del personal

me voy a Valencia.
a tomar el sol.
comer paellas.
ver la super expo de mi querida Tanja Smit en Tomás March (por si no hubiera habido poco arte)
a ver tiburones
a darte besos en la arena de una playa cualquiera
me voy a Valencia.
pero me voy el viernes!

sábado, 7 de febrero de 2009

25 cosas aleatorias

Si t’han etiquetat, has d’escriure una nota amb 25 coses aleatòries sobre tu. Fets, costums, objectius que tinguis. Al final, has d’escollir 25 persones a qui etiquetar. Has d’etiquetar a la persona que t’ha etiquetat. Si t’he etiquetat, és per què vull saber més sobre tu.

Si te han etiquetado, tienes que escribir una nota con 25 cosas aleatorias sobre ti. Hechos, costumbres, objetivos que tengas. Al final, tienes que escoger 25 personas a quien etiquetar. Tienes que etiquetar a la persona que te ha etiquetado. Si te he etiquetado, es porque quiero saber más sobre ti.

Once you've been tagged, you are supposed to write a note with 25 random things, facts, habits, or goals about you. At the end, choose 25 people to be tagged. You have to tag the person who tagged you. If I tagged you, it's because I want to know more about you.


1. Esta semana me han mirado mal. Todos los viruses, contusiones, desplazamientos y bacterias me han elegido como estado de ánimo. Josep, I'm sorry pero me vuelvo a la homeopatía... Es una cuestión de fe.
2. Penso en que aniré a dinar a casa de la Juli tots els dies de la meva vida. Ella ha estat exposada als mateixos elements externs que jo, sinó a més, i està feliç com una perdiu. Sense rodolí. Per tant el seu menjar ha de contenir més coses prebiótiques o macrobiótiques o homeopàtiques que el meu...
3. Los 25 son un deadline. Lo de "dead" muy en serio.
4. ARCO. La setmana vinent, a Madrid. Diuen que nevarà. L'Ave vola si neva? Tinc entrades per Bacon.
5. ARCO!!! Salvarem la temporada??? Serà un desastre total?? Arco és una tonteria com qualsevol altre. Costa una pasta, que t'acceptin ja és dificilíssim, i desprès tot és com...qué hay de nuevo, viejo?
6. El arte es eso que pasa cuando yo estoy leyendo la hoja de sala, que ahora, porque debe ser fashion, la ponen en grande delante en una pared que esconde toda la sala, así que lees sin ver, y David sale y disimulando su emoción me murmura: "hay un lata de cocacola de 2 metros". Cómo lo envidio.
7. Me encantan estos días de estar enfermita, que me cuidas y me traes jamónendulceyyoguresdecristal. Ps: me falta la peli disney.
8. Puede que hoy mi piso no valga ni la mitad de lo que me costó, pero me da igual, porque ver llover como está lloviendo ahora desde mi sofá no tiene precio.
9.No sé si nunca tendré el valor para coger la maleta e irme. No sé si postergo lo del diploma para no irme o porque realmente no me siento preparada.
10. Creo que Josep tiene más amigos que yo (muchos más), así que espero no decepcionar a nadie sino llego a los 10.
11.Cadaquès és el lloc més bonic del món. La platja entre Cadaquès i Portbou que va aparèixer...
12. Me hubiera encantado compartir noche y mesa con vosotras, you know it. Siento ser tan viejuna. Espero poder recompensaros.
13. Reflexionando sobre el punto 10, tengo pocos pero muuuuy buenos amigos. Por precisar, amigas. Me encanta vernos en tacones, vestidos y medias de esos que la gente, esa masa informe, consideraría moderno (qué palabro más viejuno!). Me encanta hasta cuando comemos en una cama sin zapatos y enseñando nuestros encantos. Hipotéticamente hablando.
14. Y a todo esto... Viiiiisteeeeeee!! Qué será de mi profe de yoga prefe? El otro día pensando en ella me acordé que la hubiera querido arrejuntar con un artista, que, cosas de la vida, se parece un montón a su actual arrejuntao, además de practicar otro tipo de arte, como Isra. Qué vista tengo! Pero la cosa no acaba ahí, la novia del artista, recientemente arrejuntao, es clavadita a mi querida "chésviste", profesora de yoga. Lo mío es montar un negocio de casamentera y recomponedora de virgos.
15. Estos días, y sin armar mucho ruido, he pasado por una de las decisiones más difíciles que he tenido que tomar. Elegir entre publicidad y arte. Por primera vez la procesión (profesión en este caso) iba por dentro. Elijo seguir soñando.
16. 16 días en una playa de Formentera, sin insolación. Sin gafas. Con mi dorada a la sal, en la Fonda Pepe... Just you and me. Qué me dices?
17. http://www.canmoradedalt.com/-> qué os parece para contraer o celebrar matrimonio para con mi actual arrejuntao?
18. Me he comprado los zapatos más bonitos de camper. Twin en blanco y negro. Charol. Hace ya unos meses, pero me gustan tanto que les doy más publicidad.
19. El meu gat és molt maco. Modus toles, és tonto i molt poc eixerit. I (heart) my cat.
20. Momento publicidad: descubrí hace dos semanas "Aires de Barcelona". Lo recomiendo a más no poder!! Y más si ya tenemos una edad...
21. Creo que sino hubiera contraído hasta el último virus del planeta no habría tenido tiempo de escribir 25 cosas ciertamente poco útiles.
22. El otro día me enviaron un anuncio que corre en un autobús, no sé si es cierto o no, pero me hizo pensar "seguramente no habrá bonus, así que vete a las 5 y disfruta de tu familia y amigos".
23. Qué es un cross over??
24. Em fan por les tempestes
25. Y como bien ha hecho mi precesor... me hago autopublicidad... Total que la vida és pero devegadescomplicada.blogspot.com

jueves, 5 de febrero de 2009

To do's

To do's para febrero

* Bacon
* La más que conocida colección de La Caixa (qué tal si añaden algo nuevo...?)
* Entender qué es un guión expositivo
* Redactar mi proyecto para el concurso
* Aplicar a Art Forum
* Strangers de Tanja Smit, viaje a Valencia mediante. De paso el IVAM, La Nave, Luis Adelantado, Paz y Comedias (y para él el oceanográfico)
* Intentar ver algo de ARCO, estoy a dos pabellones de India...
* Preparar cosas para la web nueva
* Hacer esa paellita contigo en Sitges D.F.
* Ir a la pelu
* Ir a la traumatóloga
* Ver la peli de my friend Mr. Pitt.
* Pensar en las vacaciones de agosto (Malasia, Menorca/Formentera, Berlín, algún punto de USA, México...?)
* Comprar los billetes para ir a Ayamonte... Para mis clases de yoga.

lunes, 15 de diciembre de 2008

Cenar en una cama...

...sin perder una pizca de glamour. Aunque te hagan quitarte los zapatos, haga un frío tremendo y vayas en tirantes, aunque el camarero te llame "cariño" en tres ocasiones (pero tú y yo nos conocemos de algo?), aunque el tipo del fondo pienses que eres de esas señoras que fuman y te llaman de tú. Aunque te cambien de cama porque unos rusos/ingleses/nacionalidadnodeterminada tengan que beber (más).
Aunque las bonitas pistas de bailes esten repletas de embarazadas, de gente que baila el brinkindans con traje y corbata, aunque hubieran ordas de personas que hacía años que no pisaban un lugar tan bonito como el nuestro.
Aunque volvieramos a casa a las 2. (Ya no somos lo que éramos).


Para los arty... Lo descubrí en una tarde de cotilleo. Solo puedo linkarlo. Sacad brillo a vuestro inglés!

http://www.tate.org.uk/tateshots/episode.jsp?item=16697


PS: Como me gusta ejercer de coolhunter, y no lo digo por Landy.

sábado, 15 de noviembre de 2008

miPersonaFavorita

Mi persona favorita es profundamente maniática, se levanta muy temprano para limpiar el polvo y cuando me despierto y lo veo me da la risa porque sé que lo está disfrutando, cuando no encuentra en la perfumería el producto que busca se va a Francia a encontrarlo... Mi persona favorita es paciente y atento, sino no soportaría según que cosas. Mi persona favorita canturrea canciones no canturreables porque no tienen letra y le parece romántico. Mi persona favorita se levanta del sofá cuando mejor está para traerme un vaso de agua con una sonrisa de esas de película. Mi persona favorita se corta el pelo mucho mucho mucho porque así se siente mejor y se ve más modernillo. Mi persona favorita es un bon vivant, le gusta el vino bueno y la mejor comida del mundo, ah! Y comparte mi principio básico de vida que es que el sushi es simbólo de civilización (y si lo cocina Ana San mejor). Mi persona favorita se ríe de los chistes malos malísimos y nos obliga a ver cine malo pero antes nos da una merienda riquísima!. Mi persona favorita no se conforma con que algo le guste/le vaya bien, tiene que hacer que todo el mundo a su alrededor disfrute igual con ello. Y se esfuerza mucho para que así sea. Mi persona favorita no quería gatos ni gatas, ahora vive un ídilio con el mío. Se sorprende si le digo que entiendo lo que dice siempre, aunque lo quiera hacer críptico, pero es que llevámos mil años juntos!
Mi persona favorita no necesita grandiloquentes muestras de tequierostecasasconmigo, le bastará con leer que es mi persona favorita para comprender que yo tampoco soy de las que se casan.

miércoles, 29 de octubre de 2008

Oscuro objeto de deseo







(Además del arte tengo otra obsesión. Ahora se llama Twins 20859-003 de Camper)



viernes, 24 de octubre de 2008

Gym... Make me sweat

El Gym ese lugar donde siempre llego y me siento fatal pero salgo con una cara de felicidad de esas que solo da el chocolate y... bueno más chocolate.
Hace unos 5 meses que me he vuelto vigoréxica. Vale, no diría tanto, pero solo diré, y los que me conocen saben lo que implica para mí, me levanto a las 7 para ir a hacer steps, spinning, yoga, correr en la cinta, piscina, bailoteos o lo que surja!
De entre todos los descubrimientos que he hecho el que más repercusión se merece es el de la raza superior que se está formando entre las mayores de 60. Las mujeres biónicas. Son las que un día dominarán la tierra. Es imposible tener como unos 65 años, levantarse a las 6 de la mañana para dejar al nieto desayunado, llevarlo al cole, hacer la compra, poner orden en casa y llegar a las 8 al gym y encima moverse como se mueven con los steps! Al principio me sentía medio frustrada por ellas, pero ahora sé su secreto. Son biónicas! Medio robots, unas tienen las caderas de titanio, otras las rodillas de algún tipo de aleación de oro y cuarzo, e incluso ambas cosas!
Las de veintitantos tenemos tan poco que hacer contra esa nueva superioridad de la raza! Aunque yo intento seguirles el ritmo. Esta semana, que mi vigoréxia ha pasado a un nivel superior, he empezado con las clases de esas "chungas de la muerte", y he sobrevivido a una clase de steps (nivel avanzado... aunque el profe dijo que el jueves que viene haría una facilita de cardio training, creo que se refería a mi), y hoy sobreviví al temido spinning, la profa me ha dicho que tampoco lo he hecho tan mal... I'm so proud!
Me encanto con mi ipod, en la cinta, corriendo!!, ignorando a un novio que me'echao, y que me pica l'ullet, y cuando más sonrío es cuando aparece Michael...

Hay una versión de las Pussy Cat Dolls que también tiene gracia.


By the way, en ArchitecturalDigest (AD) sale mi jefa, en la galería y también my new office, qué mona!

miércoles, 15 de octubre de 2008

Out of ARCO

Hace días que lo sé. Pero no me despeino.
Me da rabia porque teníamos un sitio. Pero no nos despeinamos.
Me da rabia no por nosotras (la gal), al final tampoco es lo que dicen a para las nuevas, pero sí por los artistas. Es una plataforma ideal para ellos, y es una pena que la ocupen otros. Con todo mi respecto y admiración por los otros. Nos queda mucho que aprender. Eso sí, es injusto que un niño de 1º de BUP ocupe nuestro pupitre de parvulario. Pero no me despeino.
Es solo una feria.
De otro lado, y visto que todos me habéis preguntado... Noooo, sigo en la galería! Qué iba a ser de mí sin ella? qué iba a ser de ella sin mí? Ahora solo hago unas prácticas curriculares de la enésima licenciatura en la que trato de salir en la orla. Pero me hace ilusión! El espacio es bonito y la gente también lo parece.
Con esto también quiero decir que no todo son buenas noticias.
Mañana post artista o porque que soy hiperhumana es noticia

sábado, 11 de octubre de 2008

Happy/Happiness

My English teacher, Paul, wrote on the backboard: Happy/Happiness.
Me hizo pensar.
Tengo un gato negro precioso que comparte cama conmigo siempre, que me despierta los domingos a las 8 y los lunes no hay quien lo despierte. Tiene un lío con la gatita de enfrente por aparentar porque yo creo que está enamorado del gatito del piso de abajo.
Tengo unas amigas con las que salgo y entro, con las que vengo y voy. Somos... "Oh, el trío, otra vez". Jugamos a ser hippies y compramos cervezas en la calle, nos sentamos en unas escaleras, limpiamos la lata y luego no la bebemos porque... no viene en vaso bonito. Podemos ver a Grey, a House, a las Amy's y repartirnos los roles, ser rubias platinos y mulatas a la vez. Ir al mexicano y planear cómo preguntarle al camarero por su edad. Tengo unas amigas que viven, y me hacen vivir, momentos de foto, ratitos en los que parece que esté en una peli, en una escena de esas de tres amigas really happy. Unas margaritas no son flores. Y ahora vamos a ser, además, todas vecinas.
Un trabajo fantástico, que me hace conocer gente maravillosa, aunque nos dejen fuera de ARCO, que me lleva a sitios donde no había estado antes. Que me hace sentir que en vez de ir a trabajar voy a jugar...
Tengo ese lindo pisito, con encanto porque está en uno de esos lugares a los que nunca entrarías si no supieras que yo vivo allí... En el cielo, con la mejor compañía. Una compañía que me quita los dolores con un abrazo, que me tranquiliza por las noches. Que me hace sentir como si todo fuese posible, no hay límites. Que entiende cada necesidad que surje, que me comprende en lo más profundo. Que sabe que tengo mi lista de "los 5 chicos..." y comprendió mi affair con Mrs. Pitt porque estaba en la lista. (aunque solo fuera en mi imaginación).
Tengo S&C the movie extended version, unos Prada, un curso de cocina japonesa, guacamole a cualquier hora, una nespresso... Se puede tener todo?
Yo lo tengo todo.

viernes, 3 de octubre de 2008

Feisbuk

Me convencieron para que me creara mi espacio en Facebook hará casi dos años. Lo creé y lo tuve muerto hasta que me empezaron a llegar amigos de todas partes. Casi como unos donetes. Total, que ahora me siento presionada en responder los miles de test que me llegan al día. Por no quedar cyber-mal. La gente puede ver si lo ignoro (con amor y falta de tiempo?)
¿Cómo serás a los 40? ¿Cuánto mide tu cerebro? ¿Qué personaje de S&C eres? (ups, ese lo envié yo) ¿Qué personaje de dibujo eres?.
Oye que yo no quiero saberlo. Me parece bien saber que no tengo inteligencia matemática, yo gasto de la emocional, los 40 los llevaré mal porque los veintiymedios los vivo demasiado a lo rápido. Soy Homer Simpson aunque me gustaría ser, no sé, Jéssica Rabit, y me dice que me parezco a una famosa que ni conozco.
Eso sí, me llegan unos cybercocktails, que menos mal que no tengo cyberhígado.
En otro orden de cosas, pero no menos importantes, ayer cumplimos años! 25... Sorry darling, you are going to die. Happy birthday!
Hoy me voy a Dublín por el finde, a un spa, con mi marido y mi hijo. Ah, que de eso no gasto! Pero casi. Me voy a descubrir un pasado irlandés que seguramente no tenga.
Me he pintado las uñas de negro, aunque ya no se lleve.
Sandra sigue sin quererme decir que va a ser la directora del MNCARS en breve, sé que lo hace para protegerse de mis ataques, recuerdas, conozco a gente en los Miami... Te voy a odiar cuando lo seas, pero sabes que te quiero igual. Algún día seremos casi Charitos. (Dime algo).

sábado, 13 de septiembre de 2008

Schweigen

Septiembre complicado.

Solo silencio...

viernes, 5 de septiembre de 2008

VUELVE!

Con mayúsuculas.
Porque nos espera:
* S&C hartas de margaritas, mojitos y cosmos (yo te cuento como acaba).
* Ladies Nights.
* Cotilleos en mi cama (el farem fora... Ho saps...)
* Compartir con Noir apuntes y conocimientos.
* Cenas incluso con Lambrusco.
* El curso de cocina acelerado.
* Excursiones a Andorra, Suiza, Berlín y Túnez.
* Excursiones al Sikkim, al Ikkiu, al Mix, al Rouge y a tantos otros sitios de los que he oído hablar y que nos hacen parecen todo lo cosmopolitas que somos.
* Chicos que hablan.
* Chicos que no hablan.
* He dicho algo de las cenas?
* Buscarte un trabajo de psicóloga superchulo (así como si trabajar con House, o en el hospital de Grey) para que no vuelvas a irte tantos días juntos!

(Et trobo a faltar xiqueta...)